http://www.sosyomat.com/ tr-tr 40 blog: muratttas dün gece rüyamda güneş basit bir kibrit çöpü gibi söndü ve dumanlar çıkartarak dünyadan uzaklaşırken içimi büyük bir korku kapladı sonra birden yanımda duran annemi fark ettim ama bu bile kendimi güvende hissettirmedi güneş gözlerimin önünde uzaklaşırken önce gök yüzü grileşti ardından simsiyah bir gece kapladı ortalığı ve bütün yıldızlar belirginleşti güneş gitti hayatım boyunca yaşadığım en korkunç olay buydu defalarca kendimi ölürken, düşerken ve böyle garip hallerde gördüm ama bu hepsinden korkunçtu Sun, 02 Nov 2008 23:09:04 GMT 2288725-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/2288725 Threw my bad fortune Off the top of A tall building But I'd rather have done it with you Your boy's smile Five in the morning Looked into your eyes And I was really in love In Chinatown Hungover You showed me Just what I could do Talking about Time travel And the meaning And just what it was worth And I feel like some bird of paradise My bad fortune slipping away And I feel the innocence of a child Everybody's got something good to say Things I once thought Unbelievable In my life Have all taken place When we walked through Little Italy I saw my reflection Come right off your face I paint pictures To remember You're too beautiful To put into words Like a gypsy You dance in circles All around me And all over the world And I feel like.... So I take my Good fortune And I fantasize Of our leaving Like some modern-day Gypsy landslide Like some modern-day Bonnie and Clyde On the run again Thu, 13 Mar 2008 09:10:49 GMT 1225267-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/1225267 Hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, Günün karanlık saatlerine, Arasıra kopsa da fırtınalara, Bir gün boğulacağımız denizlere, Eski günlere, Neler olacağını bilmesek de geleceğe, Kötülüklerle dolu olsa da tarihe, Tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişot’lara, ateş hırsızlarına, Ernesto “Çe” Guevara’ya, Yollara, yolculuklara, Sevgililere, sevişmelere, Sadece düşleyebildiklerimiz, olamadıklarımıza, Üşürken ısınmalara, Her şeyden sıcak annelere, babalara, Ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara Kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük, Savaşlar, katliamlar, Ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kültürünü, kendisini kaybeden İnsanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, Hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, Ağlayan anneler, babalar, Her gün bile bile sokaklarda Ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Her şeye rağmen bu yeryüzünde Şarkılar söyledik. Sun, 17 Feb 2008 20:14:52 GMT 1158919-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/1158919 bizler aşk filmleri ile aşk isteği körüklenmiş insanlarız. filmlerdeki o kutsal ,masum ,kirletilmemiş ve sonsuz aşkı o kadar isteriz ki ; karşımıza çıkan her çamur birikintisinin içine atlar çırpınırız. o pisliğin içinde bir tek güzellik görmek için gözümüzün önündeki binlerce güzelliği yok ederiz. karşımızdaki şey bir avuç bok da olsa, topuğumuza yapışan çamur da olsa yaptığı her şeye bildiğimiz en güzel anlamları kazandırmak için çabalar dururuz ve sonunda bokun bok olduğunu kabul eder kendimizi başka çamur birikintilerinin içinde çırpınmaya bırakırız ve tertemiz çıktığımız yolda güzel ve temiz olanı ararken farkında olmadan her çırpınmada kendimizi biraz daha kirletiriz. arayışımızın sonlarına geldiğimizde çırpınmaktan o kadar kirlenmiş ve filmlerin gerçek olmadığını o kadar anlamışızdır ki karşımıza çıkan o tertemiz masum ve kutsal güzelliğin gerçek olabileceğine asla inanmadan inanamadan onun bizde kirlenmesine izin veririz. Wed, 23 Jan 2008 20:27:19 GMT 1103332-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/1103332 yalnız yaşamalı insan her gün kendisiyle yüzleşerek kimseden utanmadan ağlayabilmeli kendi duvarlarının içinde ve delice sinirlendiğinde sadece kendine zarar vermeli sevgiyle bakan iki göz yerine gökyüzüne bakmalı insan kendini bulutlara sevdirmeli ve bulutlar giderken bilmeli onun için uzaklarda ağlayacaklarını ve acısının toprağı yeşerteceğini yalnız yaşamalı insan hayal ettiği şeyi gerçekte aramadan heykelini diktirecek bir hayat yaşamadan yalnız ölmeli ve öldüğünde bulutlar ağlamalı yeşerterek toprağı ve mezarları Wed, 23 Jan 2008 20:17:07 GMT 1103314-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/1103314 Gözlerim ateşte donmuş bir süre yoktum ortalarda beni gören herkes beni ben zannetmiş merkez ne yaptın yardım et allah ıslak gözlerimin üstüne nur gibi kar yağmış bahçesinde solmadı tek bir çiçek bile kuru kuru gitmek olmaz bir dilek dile ölümün önüne geçmek olmaz yok isyan ancak buna kalp dayanmaz ancak farkına varmak gerekir herhangi bir suçlu aranmaz ilk nefesimde ben senin son nefesinde sen benim kollarımda şimdi ise güneşim ayım meleğim yıldızım Tue, 18 Dec 2007 22:57:01 GMT 1030408-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/1030408 biliyorum ki akıllısın ve öyle olduğunu düşünüyorsun ve yine biliyorum ki kendini güçlü görüyorsun o yüzden ufak dünyana yavaş yavaş girdiğimde ne olduğunu anlamayacaksın ve mikrop her yanı sardığında gitmek isteyecek ve savaşlar çıkartacağım ve ben savaş çığlıkları atarak giderken sen yerle bir olacaksın şimdi beni incitiyorsun zamanı geldiğinde ben seni üzeceğim... umutludur uçar dolaşır zamansız doğmuştur çabuk ölür kelebek aldatır güneş masum tırtılı da çıkarır güvenli kozadan salar çayıra ne bilsin kelebek güneşin gülüşünün arkasından gelecek damla damla tokadı tam uçmaya başlar ki mutlu mutlu kanadına değer o katil damla düşürür kelebeği bazen karakterimiz varoluş biçimimiz insanları üzer biz hiçbirşey yapmamışken karşımızdaki kırılır üzülüp bizi çirkinleştirmeye başlar bakış açısını değiştirir ve çirkin görebileceği herşeyi çirkin görür bunun nedeni çirkin veya kötü olmamız değil karşımızdakinin bize sahip olmadığımız anlamlar yükleyip vermeyi taahhüt etmediğimiz şeyleri beklemesidir aynı şeyi bizlerde başkalarına yaparız o yüzden ben insanları anlamlandırmak yerine anları anlamlandırıp insanın genel duruşu hakkında düşünmem sizde öyle yapın bazen sizi anlayacağını düşündüğünüz son kişide sizi yanlış anlarsa dünyada hiçbirşeyin değişmediğine tekrar inanma zamanı gelmiştir... işte bugün öyle birgün... herşey eskisi gibi ve bende öyle olmaya karar verdim... aşağıda ki paragraflar sadece bir düşünce sıralamasını örneklendirmek için yazılmış olup gerçekliği tartışmaya kapalıdır bunlar benim şahsi gerçekliğimde var olan şeylerdir ve başkalarının katılımına veya reddine kapalıdır pu paragrafların yazılış nedeni sadece bir mantık kurgusunu göstermek veya saçmalamak yada mastürbasyon olabilir... rol yapmak rol yapan insan sahte midir yoksa yada davranışları onun değilmiş hissi veriyorsa bir insan rol mü yapıyordur bu tartışmalı bir konudur insanların karakterinin doğumundan ölümüne kadar yaptığı seçimlerden oluştuğunu düşünürsek yapmaya seçtiği rol de onun tercihi olacak dolayısıyla yaptığı şey rol olmaktan çıkacak kişinin kendisi olacaktır bu davranış biçimini başka bir yerde görüp benimsemesi davranışın yalanlığına işaret değildir çünkü bütün insanlar davranış biçimlerini başkalarından alırlar herkesin tonlamalarında gülümsemesinde duruş yürüyüş ve bakışında bilinçli veya bilinçsizce bir taklit vardır konuşmayı yürümeyi yeyip içmeyi nasıl başkalarından öğreniyorsak tüm bunlarıda başkalarından öğrenir ve hoşumuza gideni yaparız yani bizim kimliğimizi belirleyen tercihlerimizdir çeşitli kişilerden esinlenerek oluşturduğumuz mozaik bizi temsil eder... ama rol yapmayı düşünsel olarak ele alırsak sürekli başkalarının fikirleri üzerinden konuşan bağımsız fikirleri olmayan herhangi bir düşünceyi kendi mantığı içinde eritmeden duygusal veya çıkarcı bir mantık içersinde benimseyen kişi rol yapıyor olabilir ama zaten tercihlerimizin hepsinin tamamiyle duygusal ve kendimi zevkimize hitap eden şeyler olduğunu düşündüğümüzde bu kişiye rol yapıyor diyemez sadece derinlemesine sorgulamayan bir insan olduğu için sığ biri olduğunu söyleyebiliriz... iyi bir sinemacı olabilmek için ilk önce erkekleri izlemek gerekir çünkü bir erkeğin bir kadını etkilemek için oynayamayacağı rol yoktur bu bir paradokstur çoğu kadının yönettiğini düşündüğü erkek acaba gerçekten teslim mi olmuştur yoksa teslim olmuş rolü mü yapmaktadır bilinmez benim bildiğim şudur ki bir erkek ne kadar zeki olursa o kadar etkileycidir çünkü kadınlar duygularla beslenen yaratıklardır ve kendilerini besleyen kişilere köpekler gibi (kelimenin tam anlamıyla) bağlanır ve sadık olurlar önemli olan hangi kadının hangi duyguya ihtiyacı olduğunu bilmek ve doz aşımı yapmadan ona ihtiyacı olanı vermektir. haa tüm bunları düşünüyor olmak beni kusursuz bir erkek mi yapıyor hayır ama istediğimde tatmin ediciyim... seni kabuğumun içine alırken, göze aldığım acıyı çekerken seni gözden çıkartıyorum acı çekmeyi sevdiğimi sana daha önce söylemiştim nedenini bilmek ister misin ? bunu seviyorum çünkü ; beni acıtan tek şey sevdiklerim ve acıttıkları anda onları değil, verdikleri acıyı seviyorum. biliyorum herkesin bir gün beni acıtacağını o yüzden onları içeri alırken acıyı göze alıyor ve acı çekerken onları gözden çıkarıyorum... ben sana kabuğumun içini gösterdim sen dışını beğenmedin ve gittin güle güle Wed, 12 Dec 2007 18:44:43 GMT 1018674-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/1018674 Sabah…Saat 04:47.Vücudunu izliyorum.Sen uyuyorsun her şeyden habersiz.Çırılçıplaksın.Annenin karnından henüz çıkmış kadar çırılçıplak.Meleğim ne kadar da beyazsın.Benim misin? Şu an öldürmeliyim o halde seni.Ölüler son halleriyle hatırlanırlar.Hep böyle hatırlamak istiyorum seni.Tenine hep böyle dokunmak istiyorum.Sana hep gözlerin kapalı bakmak istiyorum.Dudaklarını hep böyle kuru istiyorum.Çünkü ben ıslatmak istiyorum bir mucizeyle çölde su arayan o dudaklarını ben öpmek istiyorum.Çorak arazine yağmur gibi ben yağmak istiyorum.Sana tüm hücrelerimle sahip olmak istiyorum.Seni ben istiyorum! Evet öldürmeliyim,kana bulamalıyım saf bedenini .Ruhunu okşamalıyım her gece sana bir öksüz kadar iyi bakmalıyım.İncitmemeliyim.Benim parçam olmalı.Öpmeliyim,öpmeliyim,öpmeliyim…’Gönül çukurundan’ öpmeliyim. Korkma ardından kokunu bırakmam onu da çalarım.Bi kutuya koyarım.Yalnız sana ait olan bu bedeni yıkamam sonra.Sen kokar…Çiğ yağmış gecemiz kokar…Tenin kokar…Terin kokar…Suyun kokar…Aşkın kokar…Ve ölümsüzlük kokar sonunda. Ah ben! Niye öldürmedim sanki seni?Elimde hançer…Niye kokunu hapsetmedim bedenime?Tenimde kokun…Neden yıkadım dudaklarımı?Orda kaldı tadın… Hatıra sen geliyorsun her kasvetli havada.Sislerin içinden bana bakıyorsun.Sisler kayboluyor,belirginleşiyorsun.Elimi tutuyorsun.Gözlerime bakıyorsun.Ben oluyorsun,’mor’ kokuyorsun.Sonunda cinayetim oluyorsun işte!Elinde tüm eller.Ele veriyorsun.Gözlerimin içine baka baka beni ele veriyorsun.Teslim ediyorsun saçların kadar karanlık zindanlara.İblislerle arkadaşlık ediyorum orda.Ama beni çevreliyorlar,kıstırıyorlar bir köşeye.Korkuyorum.Elin omzumda değil, özlüyorum!Kanıyor bedenim o anlar.Gözlerimden aciz yaşlar boşalıyor.Yanaklarımdan süzülüp yere düşüyor.Her bir tanesi büyüyor,hasretliği taşıyan kara bulut oluyor.Üstüme yağıyor.Acı acı yağıyor…Sığınacak hiçbir yer yok.Islanıyorum.Tekbaşıma ve sensizliğimle ıslanıyorum. '’Evet ağlamaklı oluyorum,erdemdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız,karanlık Ve zehir zıkkım gecem Gene bir cehennem var yatağımda Gel artık…'’ Wed, 12 Dec 2007 18:41:22 GMT 1018668-blog@http://www.sosyomat.com/ muratttas http://muratttas.sosyomat.com/blog/1018668